for educators

for organization

TWORZENIE FILMÓW DLA MŁODSZYCH NASTOLATKÓW

Harmonogram

7 dni

10 dni

1 godzina

Liczba uczestników

Min.: 10 – Maks.: 20 (4 na grupę)

Znaczniki

Autorzy

Damjana Patcheva
Sasa Stanishic

DLA EDUKATORÓW

Warsztaty filmowe, podczas których w kreatywny sposób poznasz historię i teorię filmu, sztukę filmową oraz proces tworzenia filmów.

Dopasowanie do programu nauczania

Warsztaty można w interdyscyplinarny i istotny sposób powiązać ze szkolnym programem nauczania na szereg następujących sposobów:

  • Język i literatura: uczniowie uczą się umiejętności opowiadania historii, struktury narracyjnej i rozwoju postaci. Scenopisarstwo obejmuje naukę tworzenia dialogu i zbiega się z treściami obejmowanymi przez przedmioty zajmujące się kreatywnym pisaniem. Analiza wyświetlanych filmów podczas warsztatów pomoże rozwinąć krytyczne myślenie i zgłębić tematy, symbole i gatunki poprzez filmowe opowieści. To nie tylko sprzyja rozwojowi empatii, ale także promuje inkluzywność, zachęcając uczniów do opowiadania historii z różnych perspektyw.• Sztuka (Plastyka): studenci poznają kompozycję wizualną, teorię kolorów, projektowanie kostiumów i scenografię. Mogą również wykazać się kreatywnością poprzez tworzenie scenariuszy i opowiadanie historii za pomocą obrazów.
  • Historia i nauki społeczne: studenci mogą poznać ewolucję filmu i kina w kontekście historycznym i kulturowym, dyskutując o różnorodności, tożsamości i pamięci historycznej za pośrednictwem kina.• Informatyka i komunikacja: praktyczne podejście do nauki języka filmowego, umiejętności korzystania z mediów i cyfrowych narzędzi do edycji i realizacji zdjęć. W ramach zajęć uczniowie będą pracować z kamerami, sprzętem dźwiękowym i oprogramowaniem do montażu, doskonaląc swoje umiejętności techniczne i pewność siebie w posługiwaniu się nimi.Ponadto warsztaty mają na celu wspieranie pracy zespołowej, gdyż uczniowie planują działania, przydzielają sobie role i dokonują kreatywnych wyborów. Dodatkowo takie środowisko współpracy sprzyja budowaniu poczucia wspólnoty.

O aktywności

Te warsztaty filmowe zapewniają kreatywną edukację w zakresie filmu i dziedzictwa audiowizualnego i są skierowane do młodych osób pasjonujących się sztuką filmową. Niezbędne jest skupienie się na młodej publiczności. Poprowadzicie swoje grupy podczas oglądania filmów i omawiania ich różnych elementów, historii i motywów, aby – czerpiąc inspirację z filmowych narracji – rozwijać i wcielać w życie własne pomysły na filmy, tworzyć filmy krótkometrażowe pod okiem profesjonalistów z branży filmowej.

Przygotowaliśmy krótki quiz, abyście mogli przetestować swoją wiedzę filmową po warsztatach – spróbujcie swoich sił!

Co zyskają uczestnicy?

  • interaktywna nauka: dynamiczny i wciągający wstęp do tematyki filmowej;
  • wiedza o filmie: spojrzenie na historię kinematografii i innowacji technicznych, rozwój narracji i gatunków;
  • krytyczne myślenie: rozwój analitycznego podejścia do opowiadania historii i mediów;
  • twórcza ekspresja: budowanie umiejętności tworzenia narracji filmowych i rozwijania własnych pomysłów;
  • podstawowe techniki: rozumienie gatunków filmowych, ujęć kamery, oświetlenia, montażu i scenografii;
  • umiejętność pisania scenariuszy: przekształcanie pomysłów w scenariusze;
  • praca zespołowa: doświadczenie we wspólnym tworzeniu filmów w ramach ekipy filmowej.

Read more

Co mogą zyskać edukatorzy?

  • wykorzystacie film jako środek wspierający kreatywność, krytyczne myśleniei zaangażowanie uczniów;
  • zrozumiecie podstawy filmu: zapoznacie się z elementami dzieł filmowych, w tym z różnymi gatunkami, technikami filmowymi, rodzajami montażu, oświetlenia i tworzenia scenografii;
  • nauczycie się pomagać młodym uczniom w rozwijaniu i wyrażaniu pomysłów w scenariuszach i opowieściach;
  • będziecie zachęcać do współpracy i pracy zespołowej;
  • weźmiecie udział w angażujących dyskusjach;
  • dowiecie się, jak inspirować uczniów do krytycznego myślenia o mediach i wyrażania swoich poglądów;
  • poznacie od strony praktycznej narzędzia i techniki filmowe, zapoznacie się z obsługą kamery, na czym polega reżyseria i montaż;
  • będziecie mieć wgląd w wyzwania i rozwiązania związane z prowadzeniem grupy przez projekty kreatywne;
  • wykorzystacie film i jego aspekty narracyjne włączając je w inne przedmioty, takie jak historia, literatura i wiedza o społeczeństwie.

Read more

Materiały

Wymagania dotyczące obiektu

  • wygodne pomieszczenie do prowadzenia dyskusji w grupach, oglądania filmów i rozwoju scenariuszy

Technologia

  • kamery (statywy, mikrofony i karty pamięci)
  • sprzęt oświetleniowy (lampy przenośne, reflektory i stojaki oświetleniowe do robienia zdjęć na planie)
  • sprzęt nagłośnieniowy (mikrofony na wysięgnikach, mikrofony krawatowe, rejestratory dźwięku)
  • narzędzia do montażu (edycji) (laptopy lub komputery stacjonarne z odpowiednim oprogramowaniem – np., Adobe Premiere Pro, Final Cut Pro lub podobne opcje bezpłatne, takie jak DaVinci Resolve)

Przybory

  • notatniki, długopisy i materiały do tworzenia scenorysów (szablony do storyboardów, markery itp.).

Pobierz wszystkie materiały edukacyjne

Krok po kroku

  1. Wyznaczcie cele warsztatów
  • zdefiniujcie swoje warsztaty – ich przebieg, tematykę i strukturę, dostosujcie je do wieku uczestników
  • zdecydujcie, na czym się skupicie podczas każdego warsztatu: na tworzeniu opowieści, umiejętnościach technicznych, czy też na połączeniu obu tych elementów
  1. Utwórzcie harmonogram. Przedstawcie strukturę warsztatów (wprowadzenie, działania, podsumowanie)
  2. Zgromadźcie materiały i sprzęt
  • ustawcie kamery, statywy, mikrofony i sprzęt oświetleniowy
  • sprawdźcie oprogramowanie do montażu i upewnij się, że laptopy i komputery stacjonarne są gotowe do użycia
  • zbierzcie dodatkowe materiały archiwalne, takie jak szablony storyboardów, materiały filmowe, plakaty i zdjęcia
  1. Przygotowanie pomieszczeń
  • ustawcie projektor lub ekran do projekcji klipów filmowych i prezentacji
  • przetestujcie wszystkie urządzenia techniczne, aby uniknąć niespodziewanych zakłóceń
  1. Przygotujcie fragmenty filmowe
  • dobierzcie filmy krótkometrażowe lub klipy;
  • przygotujcie propozycje tematów do dyskusji związane z filmami.

Pierwsza sesja: Wprowadzenie i powitanie (4 godziny)

  • przedstawcie warsztaty i powitajcie uczestników;
  • przeprowadźcie dyskusję o ulubionych gatunkach filmowych;
  • krótko omówcie podstawy tworzenia filmów, w tym gatunki, podstawy narracji i cechy techniczne;
  • omówcie początków filmu, języka filmowego i powstania filmu niemego;
  • krótkometrażowe klipy z niemego okresu pionierów kina: Bracia Manaki, Lumiere, Georges Méliès, D.W. Griffith, Charlie Chaplin, Buster Keaton, Fritz Lang, Sergiej Eisenstein itd.
  • używany wtedy sprzęt kinowy – praksinoskop, fenakistiskop i zoetrop
  • omówcie jednego z pierwszych superbohaterów (Fantômasa), grozę i napięcie w klipach z Nosferatu Murnaua; przykłady scenografii i efektów specjalnych w klipach z Metropolis Langa; gatunek komediowy (Charlie Chaplin, Buster Keaton).

aby uzyskać więcej informacji na temat podstaw tworzenia filmów, zobaczcie Przybornik

  • krótka przerwa
  • seans filmowy: Kompilacja: filmy trickowe (1902—1911)

Sesja 2: Historia filmu (4 godziny)

  • omówcie pojawienie się filmu dźwiękowego, rozwój Hollywood oraz przemysłu filmowego i filmu w erze cyfrowej;
  • zróbcie przegląd historii i rozwoju filmu narodowego;
  • zaplanujcie odwiedziny w lokalnym archiwum filmowym i zdobądźcie wiedzę na temat dziedzictwa filmowego;
  • omówcie krótko jakie filmy krótkometrażowe zamierzacie stworzyć: jakie są role członków ekipy filmowej – podzielcie się w oparciu o zainteresowania i doświadczenie uczestników;

omówcie filmy z wczesnej epoki dźwięku, np. dzieła Johna Forda, Howarda Hawksa i Orsona Wellesa;
aby uzyskać więcej informacji na temat historii filmu, zajrzyjcie do Przybornika.

  • krótka przerwa
  • pokaz filmowy: wczesne filmy, takie jak Podróż na Księżyc, kompilacje filmów braci Lumière, czy Nietolerancja (reż. D.W. Griffit) są świetnymi przykładami z początków kina. Filmy te są nie tylko zabawne, ale także edukują, pokazując, jak filmowcy zaczęli eksperymentować z opowiadaniem historii, ruchem kamery, montażem i efektami specjalnymi.

Sesja 3: Podstawy języka filmowego (4 godziny)

  • prezentacja wykładowcy/gościa (lokalnego reżysera, eksperta filmowego, wykładowcy zajmującego się filmem)
  • omówienie rodzajów kadrowania, ujęcia, rodzajów cięcia, scen, sekwencji, czym jest zbliżenie, plan średni, kąt kamery, formatów, obiektywów i tego, jak te elementy są wykorzystywane do opowiadania historii w filmie.
  • krótka przerwa
  • projekcja filmu: 400 batów François Truffauta. Jest to głęboko osobisty i emocjonalny film, który przedstawia zmagania młodego chłopca, jednocześnie szczerze i z wyczuciem badając tematy związane z młodością, buntem, i wyobcowaniem. Jego realistyczny styl i autentyczna fabuła sprawiają, że jest on szczególnie odpowiedni dla nastolatków, pobudzając empatię i refleksję.

Sesja 4: Kamera i ruch kamery (4 godziny)

  • prezentacja wykładowcy/gościa: operatora
  • omówienie ustawień kamery, ruchów, kątów i ujęć (z gościem)
  • dyskusja na temat ogniskowania, kadrowania i zmiany soczewek, ruchu postaci i mise-en-scène (scenografii)
  • obejrzyjcie klipy filmowe i omówcie praktyczne rozwiązania
  • aby uzyskać więcej informacji na temat ruchu kamery i kamery, sięgnijcie do Przybornika
  • krótka przerwa
  • Praktyka: korzystanie z kamery, zdejmowanie scen

Sesja 5: Montaż (4 godziny)

  • prezentacja wykładowcy/gościa: redaktora
  • przybliżcie historię i teorię montażu filmów, pokazując przykładowe klipy
  • omówcie różne rodzaje montażu filmów
  • aby uzyskać więcej informacji na temat montażu, sięgnijcie po Przybornik
  • wprowadzenie do oprogramowania do edycji filmów (Adobe Premiere Pro, DaVinci Resolve, Final Cut Pro itp.)
  • krótka przerwa
  • praca praktyczna i projekcja filmu, rozwój scenariusza, rozmowa o pomysłach na film i procesie przekształcania pomysłu w opowieść oraz o tym, jak proces montażu przypomina narracyjnie opowiadanie
  • seans filmowy: Niekończąca się opowieść Wolfganga Petersena. Kultowy film fantasy doskonale pokazuje, w jaki sposób montaż łączy świat rzeczywisty i wyimaginowany, wzmacniając magiczny tok narracji.

Sesja 6: Rozwój scenariusza i historii (4 godziny)

  • omówcie z mentorami, takimi jak scenarzyści i reżyserzy, w jaki sposób zamieniamy pomysł w opowieść i scenariusz filmowy
  • praktyczny rozwój scenariusza i przygotowanie do filmowania: podział uczestników (12) na grupy (3). Aby uzyskać więcej inspiracji na temat warsztatów scenopisarskich, odwiedźcie aktywność (ćwiczenie) „Napiszcie własną historię”.
  • stworzenie scenorysu do wizualizacji scen
  • przygotowania techniczne (np. zaplanowanie rozmieszczenia scen)
  • wyszukiwanie lokalizacji — dajcie wskazówki, jak znaleźć lokalizacje
  • aby uzyskać więcej informacji na temat scenariuszy i pisania scenariusza, sięgnijcie do Przybornika
  • krótka przerwa
  • projekcja filmu: E. T. Stevena Spielberga. E. T. to przykład dobrze skonstruowanej narracji z wyraźnym emocjonalnym rozwojem bohatera. Ta mieszanka przygody i wrażliwości sprawia, że jest to idealny przykład filmu do nauczania rozwoju scenariusza i historii dla młodych odbiorców.

Sesja 7: Rozwój fabuły i kręcenie (4 godziny)

  • pomóżcie uczestnikom poprawić scenariusze filmowe, dodać lub usunąć sceny z harmonogramu zdjęć;
  • ustalcie, co się sprawdza, a co nie w ostatecznej wersji filmu (uczestnicy pracują z reżyserami, producentami, specjalistami ds. castingu itp. i potrzebnych jest dwóch mentorów poza wykładowcą);
  • omówcie jak reżyser i aktorzy współpracują ze sobą;
  • niech aktorzy przygotują się do swoich ról w filmie;
  • przeprowadźcie ocenę grupową jako ekipa filmowa (zdefiniujcie i delegujcie role ekipy, wyjaśnijcie wybór roli filmowej, porozmawiajcie o wyzwaniach i trudnościach z tym związanych, zaoferujcie wsparcie i zachętę);
  • rozpocznijcie kręcenie pierwszych scen, ustalcie rytm kręcenia scen, miejcie kontrolę nad czasem.
  • krótka przerwa
  • pokaz filmu: Czerwony balonik Alberta Lamorisse’a. To jeden z najbardziej kultowych filmów krótkometrażowych w historii kina. Nie opierając się na dialogach, film przekazuje głębokie emocje i treści poprzez narrację wizualną opartą na ekspresyjnych ujęciach, ruchu, kolorze i muzyce.

Sesja 8: Rozwój historii i zdjęcia (4 godziny)

  • próby kostiumowe
  • omówcie, jak współpracują reżyser i aktorzy;
  • niech aktorzy przygotują się do swoich ról w filmie;
  • kręcenie scen (wymagany operator kamery i/lub reżyser i/lub mentor). Aby bardziej zagłębić się w techniki fotografowania, odwiedź stronę ćwiczenia „Nakręćcie film smartfonem!”
  • przeprowadźcie ocenę grupową jako ekipa filmowa
  • krótka przerwa
  • rozpocznijcie proces montażu, podążajcie za fabułą i pracujcie z mentorem przy montażu (dwóch mistrzów – montażysta i reżyser – jest potrzebnych do pracy obok wykładowcy warsztatów)

9. sesja: Tworzenie fabuły i kręcenie (4 godziny)

  • przejrzyjcie nakręcony materiał, porozmawiajcie o nadchodzących scenach;
  • poinformujcie aktorów i ekipę o ewentualnych zmianach – mistrz powinien nadzorować pracę ekipy i pomagać w dokończeniu scen
  • krótka przerwa
  • kontynuujcie proces montażu, podążajcie za fabułą i edytujcie z pomocą mentora – potrzebnych jest dwóch mistrzów (montażysta i wymagany mentor), którzy będą współpracować z wykładowcą warsztatów, dzieląc się pracą w zależności od potrzeb
  • jedna grupa kręci film, pozostali pracują nad montażem

Sesja 10: Oficjalna premiera filmów krótkometrażowych uczniów (3 godziny)

  • zaplanujcie pokaz filmów jako ważne wydarzenie w prawdziwym kinie, zapraszając przyjaciół i rodziny uczestników.
  1. Podziękujcie wszystkim za udział i zaangażowanie. Powtórzcie kluczowe punkty i zasady. – 10 minut
  2. Oceńcie warsztaty. Zapytajcie uczestników, co im się podobało, a co nie, poproście o wskazówki, co można zrobić lepiej. – 20 minut

Filmy do obejrzenia

Ludzie więdną jak liście... film bez kamery

Reżyseria:

Julian Antonisz

Kraj:

Polska

Rok:

1978

Długość:

5 min.

Bajeczka międzyplanetarna

Reżyseria:

Julian Antonisz

Kraj:

Polska

Rok:

1975

Długość:

9 min.

Drżące trąby

Reżyseria:

Natalia Brożyńska

Kraj:

Polska

Rok:

2010

Długość:

4 min.

Od tej chwili wszystko było inaczej

Reżyseria:

Eef Hilgers

Kraj:

Niderlandy

Rok:

2021

Długość:

16 min.

Absolutorium

Reżyseria:

Marcel Łoziński

Kraj:

Polska

Rok:

1971

Długość:

20 min.

Opowieść o miłości

Reżyseria:

Rafał Bryll

Kraj:

Polska

Rok:

2021

Długość:

38 min.

Pogrzeb świerszcza

Reżyseria:

Wojciech Fiewk

Kraj:

Polska

Rok:

1978

Długość:

85 min.

Udostępnijcie go dla wszystkich

Aby warsztaty były jak najszerzej dostępne i przyjazne dla wszystkich uczestników, należy pamiętać o następujących wytycznych:

  • praca w grupie: koncentracja na współpracy, szacunku i skutecznej komunikacji w grupach;
  • praktyczne prace ekipy filmowej: pod koniec każdej sesji przejrzyjcie i omówcie czynności dnia i przygotujcie się do następnej sesji;
  • szansa partnerstwa z lokalnymi społecznościami: rozważcie partnerstwo z lokalną organizacją, która ma doświadczenie w pracy ze społecznościami wieloetnicznymi, grupami marginalizowanymi i osobami niepełnosprawnymi;
  • wsparcie integracyjne: skontaktuj się z urzędami samorządowymi (gminami), aby uzyskać wsparcie integracyjne, np. pomoc asystentów dla uczestników niepełnosprawnych, w celu zapewnienia pełnego uczestnictwa i pozytywnego doświadczenia wszystkim uczestnikom;
  • dostępność: uczyńcie sesje inkluzywnymi i dostępnymi dla każdego, dostosowując wykłady dla wszystkich uczestników, używając jasnego i zrozumiałego języka, unikając skomplikowanych terminów technicznych oraz oferując tłumaczenia wykładów i materiałów na języki mniejszości etnicznych;
  • korekty parametrów projekcji: modyfikacja projekcji filmowych dla uczestników z upośledzeniem wzroku i słuchu poprzez zapewnienie sesji w cichych, słabo oświetlonych pomieszczeniach, czy też napisów i tłumacza języka migowego;
  • dobór filmów stosownie do wieku;
  • wykorzystanie technologii: zaspokajajcie potrzeby uczestników poprzez dołączanie samouczków audio, czytników ekranu i narzędzi typu zamiana mowy na tekst;
  • dostęp dla osób niepełnosprawnych: upewnijcie się, że cała technologia jest dostępna dla osób niepełnosprawnych, dostosujcie sprzęt do kręcenia zdjęć, wybierzcie urządzenia lekkie i przyjazne dla użytkownika, korzystajcie ze słuchawek z regulacją głośności itp.

Przemyślenia i wrażenia

Co stworzyliśmy

DLA ORGANIZACJI

Korzyści dla organizacji

  • zaangażowanie społeczności i lepsza widoczność dla instytucji jako tych kładących nacisk na rozwój młodzieży, ekspresję twórczą i innowacje
  • poszerzenie grup docelowych publiczności i ich różnorodność
  • profesjonalny rozwój umiejętności kadry i nabycie doświadczenia w zarządzaniu warsztatami kreatywnymi i edukacyjnymi
  • możliwość współpracy ze szkołami, organizacjami kulturalnymi i lokalnymi ośrodkami
  • promowanie lokalnego dziedzictwa filmowego i edukacji audiowizualnej dla młodzieży
  • umożliwienie młodym ludziom kreatywnego wyrażania siebie poprzez film i nabywania umiejętności pracy zespołowej w procesie

Wymagania dotyczące zespołu

  • mentorzy (mistrzowie): profesjonaliści filmowi, tacy jak reżyserzy, operatorzy, montażyści i scenarzyści (łącznie minimum 5; minimum 3 na ostatnie cztery sesje — po jednym mentorze na grupę)
  • szkoły, ośrodki szkolne lub odpowiednie ośrodki i instytucje edukacyjne koncentrujące się na edukacji, rozwoju i współpracy kulturalnej
  • organizacje kulturalne, takie jak kinoteki, lokalne festiwale filmowe i centra sztuki, które zapewniają zasoby i wiedzę
  • wolontariusze i edukatorzy, którzy są (lub chcą) zdobyć kwalifikacje i pasjonują się filmem i edukacją

Wskazówki dotyczące finansowania

  • lokalne fundusze samorządowe i otwarte zaproszenia do finansowania projektów kulturalno-oświatowych
  • lokalne fundusze gminne kierowane do lokalnych ośrodków, organizacji oświatowych i kulturalnych oraz instytucji
  • wsparcie finansowe poprzez sieci organizacji artystycznych i instytucji kultury

Wskazówki dotyczące promocji

  • nawiążcie współpracę z innymi organizacjami kulturalnymi lub edukacyjnymi o dużym zasięgu w szkołach zapraszajcie wykładowców gościnnych
  • kampania popularyzująca w mediach społecznościowych
  • oświadczenia PR do lokalnych agencji informacyjnych

Znajdźcie swoją grupę odbiorców

  • szkoły i ośrodki kultury
  • skontaktujcie się z instytucjami, organizacjami i programami zajmującymi się relacjami kulturowymi i poszerzaniem oferty edukacyjnej, takimi jak Goethe-Institute, British Council, MEDIA desk, czy też innymi znaczącymi lokalnymi podmiotami, które mogą być tym zainteresowane
  • wystosujcie otwarte zaproszenia i przeprowadźcie kampanie w mediach społecznościowych