Dopasowanie do programu nauczania
Sugerujemy wdrożenie metodologii w ramach przedmiotów szkolnych, takich jak Edukacja Medialna, Informatyka lub Sztuka i Kultura. Metodologia może być wdrażana również poprzez samodzielne projekty, seminaria, bloki dydaktyczne, kursy itp.
Uczniowie:
- nauczą się, jak nie konsumować, ale rozumieć, analizować, krytycznie podchodzić i tworzyć treści medialne;
- nauczą się postrzegać montaż jako wyjątkową część języka filmowego;
- wzmocnią zdolność tworzenia mocnych i angażujących historii oraz do komunikowania idei bez słów za pomocą obrazów;
- rozwiną praktykę myślenia abstrakcyjnego;
- nauczą się pracy z technologią IT (oprogramowanie do montażu), począwszy od wyszukiwania materiałów, przeglądania, importowania i eksportowania plików, formatów wideo, po edycję wideo.
O aktywności
Z Wieży Eiffla na Mount Everest w ułamku sekundy? Skok z przeszłości do przyszłości? Ta sama twarz, ale za każdym razem inne emocje? Często nie jesteśmy świadomi montażu filmowego – nie używa on słów i nie rzuca się w oczy. Jest to jednak niezbędne narzędzie języka filmowego, które kontroluje rytm filmu, tworzy napięcie, znaczenia czy wywołuje emocje. We wczesnych czasach cięcie filmu było wykorzystywane jako sztuczka w pokazach magicznych. Podczas tego dwudniowego warsztatu odkryjecie jego magię, będziecie bawić się jego nieograniczonymi możliwościami i tworzyć własne eksperymenty montażowe.Celem warsztatów jest pokazanie różnych zastosowań cięcia i tego, w jaki sposób jego kompozycja może wpływać na rytm filmu, emocje widza czy znaczenia. Potraktujemy cięcie jako środek typowy dla języka filmowego, który pozwala wyrażać idee bez użycia słów. Warsztaty przekują wiedzę teoretyczną w praktykę narzędziami interaktywnymi, pozwolą na tworzenie i odkrywanie w trakcie zabawy możliwości montażu w nowy, eksperymentalny sposób. Omawiając historię filmu i odtwarzając fragmenty, warto wskazać wiele powiązań między przeszłością a teraźniejszością, przykuwając uwagę dzieci poprzez odwołania do znanych im elementów.
Przygotowaliśmy krótki quiz, abyście mogli przetestować swoją wiedzę filmową po warsztatach – spróbujcie swoich sił!
Co zyskają uczestnicy?
- podstawową wiedzę o historii montażu filmowego i jego wykorzystaniu od wczesnego kina po współczesność;
- umiejętność odczytywania procesu montażu kierującego narracją filmową, wykorzystując przykłady filmowe do opisania tego, co montaż robi i jak wpływa na naszą percepcję;
- doświadczenie w montażu materiałów audiowizualnych we własnym filmie krótkometrażowym;
- doświadczenie w pracy z narzędziami informatycznymi (oprogramowanie do montażu, wyszukiwanie materiałów, przeglądanie, importowanie i eksportowanie plików, formaty wideo, edycja wideo).
Read more
Co mogą zyskać edukatorzy?
- dowiedzą się czegoś nowego o montażu filmów;
- wzbudzać zainteresowanie dzieci mniej znaną dziedziną;
- zwiększą zainteresowania dzieci filmem;
- nauczą dzieci nowych umiejętności technicznych;
- poszerzą korzyści dla społeczności kulturalnej;
- połączą innowacyjność z pedagogiką (działania praktyczne i teoretyczne, ustrukturyzowana praca w grupie).
Read more
Materiały
Wymagania dotyczące obiektu
- pomieszczenie komputerowe (co najmniej na drugi dzień warsztatów)
- krzesło i biurko dla każdego uczestnika i opiekuna grupy
- flipchart lub tablica whiteboard
- przestrzeń poza salą komputerową na catering/przekąski (opcjonalnie)
Technologia
- co najmniej trzy smartfony z aplikacją Kamera wideo umożliwiającą zatrzymanie (pauzę) podczas nagrywania wideo (uczestnicy mogą korzystać z własnych urządzeń).
- każdy uczestnik i opiekun powinien mieć dostęp do komputera lub laptopa z połączeniem internetowym. Jeśli zasoby są ograniczone, jedno urządzenie może być współdzielone między dwoma uczestnikami lub alternatywnie można użyć tabletów.
- projektor
- ekran projekcyjny lub wystarczająco duża pusta biała ściana
- do edycji wideo polecamy darmową aplikację online Canva. Można również korzystać z innych prostych narzędzi do edycji, pod warunkiem że wykładowca jest zaznajomiony z ich obsługą, są one dostępne na wszystkich urządzeniach uczestników oraz zapewniają dostęp do biblioteki filmów wideo nieobjętych prawami autorskimi.
Przybory
- papeteria (długopisy, ołówki)
- czyste arkusze papieru
- klipy filmowe
- markery do flipchartów
Krok po kroku
Dzień pierwszy
Przygotowania
(3 godz.)
(3 godz.)
Uwaga: Przygotowanie do warsztatów rozpocznijcie z dużym wyprzedzeniem. Jeśli potrzebujecie przejrzeć dodatkowe materiały edukacyjne z Przybornika, pamiętajcie o przeznaczeniu na to dodatkowego czasu. Ważne jest, aby dokładnie zapoznać się z referencjami (przykładami, odniesieniami) filmowymi. Część filmów została zanalizowana w materiałach pomocniczych, które mogą stanowić źródło inspiracji.
- Przed warsztatami przygotujcie wybór referencji, z którymi będziecie pracować, wraz z ich znacznikami czasu. W przypadku pierwszej aktywności, w której dzieci liczą liczbę cięć montażowych scenie, przygotujcie jedną scenę akcji (walka, pościg itp.), jedną spokojniejszą scenę (rozmowa) i jedną scenę bez cięć (tzw. mastershot). Policzcie wcześniej cięcia w każdej scenie i zapiszcie liczby. – 30 minut
- Wydrukujcie materiały do ćwiczenia efektu Kuleszowa z Przybornika. Wytnijcie obrazki. – 20 minut
- Należy pamiętać, że uczestnicy muszą być zalogowani, aby pracować online w serwisie Canva. Utwórzcie konta z dużym wyprzedzeniem dla wszystkich zarejestrowanych uczestników lub przetestujcie, czy aplikacja działa na wielu urządzeniach, nawet przy użyciu jednego współdzielonego konta. Wersja bezpłatna serwisu Canva ma ograniczone funkcje i filmy z magazynu wolnego od praw autorskich, ale nadal może działać. – 30 minut
- Zapoznajcie się z wyposażeniem technicznym pomieszczenia, w którym odbędzie się warsztat. Sprawdźcie, czy wszystkie komputery/laptopy/tablety działają. Pobierzcie ściągawkę z pomysłami na każde urządzenie. Utwórzcie folder współdzielony na Dysku Google lub w podobnym serwisie dla filmów uczestników. – 60 minut
- Powiedzcie uczestnikom z wyprzedzeniem, że będą potrzebować smartfona na warsztaty i upewnijcie się, że na warsztatach będą co najmniej trzy smartfony.
- W dniu warsztatów warto przyjść wcześniej. Uczestnicy nie będą jeszcze potrzebować komputerów. Przygotujcie się i sprawdźcie połączenie między komputerem a projektorem. Sprawdźcie połączenie internetowe. – 15 minut
- Przygotujcie materiały filmowe: otwórzcie je w zakładkach przeglądarki lub przygotujcie pliki. Postarajcie się zaoszczędzić jak najwięcej czasu, unikajcie wyszukiwania konkretnych odniesień podczas warsztatów. – 10 minut
- Przygotujcie flipchart/tablicę suchościeralną (whiteboard) i połóżcie kartki papieru i przybory do pisania na stołach dla wszystkich uczestników. – 5 minut
Realizacja
(4 godz.)
(4 godz.)
- Poznajcie się. (WSKAZÓWKA: zachęćcie wszystkich do powiedzenia kilku słów o sobie, zaczynając od siebie. Powiedzcie, jak się nazywacie i dlaczego organizujecie te warsztaty. Dodajcie pytanie filmowe, np. o ulubiony film, serial, postać itp.) – 10 minut
- Przedstawcie warsztaty i opiszcie ich różne części. Możecie również opisać pożądany rezultat. (WSKAZÓWKA: Wyraźny plan prac pomoże dzieciom śledzić postęp prac.) – 5 min
- Wyjaśnijcie, czym jest montaż filmowy po tym, jak uczestnicy spróbują najpierw wyjaśnić to własnymi słowami. – 5 minut
- Aktywność: Pokażcie grupie, jak zauważyć cięcia. Odtwórzcie trzy krótkie klipy filmowe: scenę akcji z częstymi cięciami, spokojną scenę rozmowy i scenę bez cięć (mastershot w jednym ujęciu). Poproście uczestników o policzenie cięć. Nie proście jeszcze o interpretacje. Wynik będzie pewnie zabawny – uczestnicy prawdopodobnie uzyskają różne liczby cięć dla szybkich scen. Nie chodzi o uzyskanie prawidłowej liczby; to tylko rozgrzewka, aby dzieci wciągnąć w temat, pomóc im dostroić się do procesu edycji montażowej, by zdali sobie sprawę, jak często jej nie zauważamy, ale także pozwoli im to znaleźć odwagę do interakcji z pozostałymi. – 10 minut
- Referencja filmowa: Wykorzystanie montażu we wczesnym kinie. Posługując się przykładami z filmów Brighton School i Georges’a Mélièsa, wyjaśnijcie wykorzystanie montażu do trików lub gagów. Wyjaśnijcie, jak działa trick z zatrzymaniem kamery, wyjaśniając, że cięcie miało być ukryte przed publicznością, ponieważ tylko w ten sposób trick mógł zadziałać. Możecie również umieścić filmy w kontekście i krótko wspomnieć o ich autorach, ale unikajcie długich wykładów. – 15 minut
- Aktywność: Podzielcie uczestników na grupy 2–4 osobowe z co najmniej jednym smartfonem w każdej grupie. Poinstruujcie grupy, aby nakręciły krótki film przy użyciu animacji poklatkowej (by sprawić, że obiekt czy osoba zniknie lub zmieni się w coś innego itp.). Pod koniec obejrzyjcie razem filmy. – 15 minut
- Krótka przerwa – 10 minut
- Po przerwie zapytajcie grupę, które cięcia scen były najłatwiejsze i najtrudniejsze do policzenia. Opiszcie, w jaki sposób montaż w filmie może zasadniczo wpływać na rytm, emocje i znaczenie poprzez wybór ujęć, kolejność i czas. Możecie zapisać te pojęcia na tablicy, aby o nich pamiętać. – 10 minut
- (OPCJONALNIE) Krótko wyjaśnijcie kontekst historyczny radzieckiej szkoły montażu. Wspomnijcie o Siergieju Eisensteinie, Lwie Kuleszowie, Dżidze Wiertowie, ale zwięźle. (WSKAZÓWKA: Niektórzy uczestnicy, zwłaszcza pochodzenia ukraińskiego, mogą czuć się niekomfortowo słysząc słowo „sowiecki”. Starajcie się unikać przymiotnika „radziecki”, dopóki nie wyjaśnicie kontekstu. Pamiętajcie o nakręconych wówczas filmach propagandowych, o konieczności pozostania krytycznym wobec treści przy jednoczesnym docenieniu innowacyjności formy i jej dalszego wpływu na kino współczesne) – 10 min.
- Pokażcie słynną scenę na Schodach Odeskich z filmu Pancernik Potiomkin (1925, sygnatura czasowa 47:00–54:30). Umieśćcie scenę w kontekście i pokrótce nakreślcie fabułę. Powiedzcie uczestnikom, aby podczas oglądania sceny starali się myśleć analitycznie o opowieści – jej rytmie, emocjach i znaczeniu. Zapytajcie ich: „Jakie ujęcia są łączone w tej scenie? Czy coś Was zaskakuje w tych połączeniach? Jak postrzegacie upływ czasu podczas oglądania tej sceny? Kiedy czujecie największe napięcie podczas tej sceny? Co wpływa na Wasze uczucia podczas oglądania?” – 5 minut
- Odniesienie filmowe: Odtwórzcie fragment Pancernika Potiomkina. – 10 minut
- Dyskusja: Zapytajcie uczestników o scenę. Jeśli nikt się nie odezwie, poprowadźcie ich, pytając: „Jakie ujęcia są łączone w tej scenie? Czy coś Was zaskakuje w tych połączeniach? Jak postrzegacie upływ czasu podczas oglądania tej sceny? Kiedy czujecie największe napięcie podczas tej sceny? W jaki sposób ścieżka dźwiękowa wpłynęła na Waszą percepcję?” – 10 minut
- (OPCJONALNIE) Jeśli czas na to pozwala i wszyscy są nadal skupieni, odtwórzcie fragment Pancernika Potiomkina jeszcze raz. Ponowne obejrzenie tego samego klipu po dyskusji może pomóc dzieciom przypomnieć sobie, czego się nauczyły. – 10 minut
- Dyskusja: Zapytajcie uczestników, czy kojarzy im się jakakolwiek inna scena filmowa, w której montaż jest używany w podobny sposób. Spróbujcie znaleźć klipy nawiązujące do ich odpowiedzi na YouTube, odtwórzcie je, a następnie omówcie je tak jak poprzednio. – 15 minut
- Jeśli nie ma żadnych pomysłów, sami coś odtwórzcie. Wybierzcie bardziej popularny film ze sceną pościgu lub walki (WSKAZÓWKA: scena otwierająca w Baby Driver, 2017). Przypomnijcie swojej grupie, aby ponownie zastanowili się nad trzema aspektami (patrz 8) i pytaniami przewodnimi (patrz 9) podczas oglądania fragmentu. – 10 minut
- Dyskusja: Zapytajcie uczestników o klip. Jeśli nikt nic nie powie, spróbujcie ponownie odpowiedzieć na pytania (12). – 10 minut
- Krótka przerwa – 10 minut
- Niech uczestnicy wyjaśnią własnymi słowami, jak montaż może wpłynąć na nasze emocje i na znaczenie, które przez to przypisujemy filmowi. – 2 minuty
- Wprowadźcie pojęcie efektu Kuleszowa i pokażcie go w referencji filmowej. – 5 minut
- Aktywność: Rozłóżcie fotosy filmowe z Przybornika i przećwiczcie efekt Kuleszowa. Każda grupa wybiera trzy kopie tego samego kadru z filmu i trzy różne zdjęcia. Uczniowie pracują w grupach, żeby stworzyć trzy różne kombinacje ujęć. Każda z nich zaczyna się tym samym pierwszym ujęciem, po czym następuje inne drugie zdjęcie. Po zakończeniu zapytajcie uczestników, co komunikuje każda kombinacja, co zmienia się między wersjami i jak zmienia się kontekst sceny. – 10 minut
- Wprowadźcie pojęcie montażu intelektualnego. Wyjaśnijcie, że dana układka montażowa może przekazywać abstrakcyjne idee, takie jak metafory lub znaczenia symboliczne wykraczające poza obraz na ekranie. Jako przykładu użyjcie sceny bombardowania Opery Odeskiej z Pancernika Potiomkina (znacznik czasu 54:30–55:07). Następnie zapytajcie uczniów, jak zinterpretowaliby scenę i jakie mają refleksje lub emocje. – 10 minut
- Referencja filmowa: Pokażcie bardziej współczesne wykorzystanie montażu intelektualnego, takiego jak scena rzucania kością z 2001: Odyseja Kosmiczna. Jeszcze raz, niech uczniowie to zinterpretują. (WSKAZÓWKA: użyjcie popularnych materiałów, które mogą być znane młodym uczestnikom, takich jak trailer do filmu Barbie (2023), a następnie połączcie go z 2001: Odyseja Kosmiczna). – 15 minut
- Referencja filmowa: Gdy wszyscy zrozumieją na czym polega montaż i będą w stanie zinterpretować fragmenty filmu z uwzględnieniem ich abstrakcyjnego znaczenia, wyjaśnijcie, w jaki sposób można wykorzystać montaż do usunięcia z fabuły bohaterów lub danego otoczenia w filmie eksperymentalnym Panie, panowie – ostatnie cięcie (2012). Odtwórzcie krótki fragment filmu i przygotujcie uczniów na następny dzień, kiedy zostaną zaproszeni do stworzenia czegoś podobnego. – 15 minut
- Zapytajcie grupę, ilu jest głównych bohaterów w filmie Panie, panowie – ostatnie cięcie, ilu aktorów w nim gra i o czym jest fabuła. Powinni być w stanie zrozumieć, że montaż kształtuje fabułę. Nie ma znaczenia, ilu aktorów gra główne role: nasz umysł i tak potrafi stworzyć z tego spójną historię. – 5 minut
Ewaluacja
(10 min.)
(10 min.)
- Podziękujcie uczestnikom za ich pracę i oceńcie warsztaty. Zapytajcie uczestników, co im się najbardziej podobało, a co nie. Poproście uczestników o sugestie dotyczące tego, jak ulepszyć warsztaty. – 10 minut
- Jeśli to istotne, przed zakończeniem warsztatów przypomnijcie grupie o miejscu spotkania następnego dnia i poproście uczestników, aby zaczęli zastanawiać się nad krótką historią, którą chcieliby zmontować. – 2 minuty
Dzień drugi
Przygotowania
(30 min.)
(30 min.)
- Dotrzyjcie na miejsce spotkania z wyprzedzeniem. Skonfigurujcie komputery/laptopy/tablety w sali komputerowej dla wszystkich uczestników. Sprawdźcie połączenie internetowe i otwórzcie usługę Canva (lub inny wybrany program do montażu) na wszystkich urządzeniach. Zalogujcie się na swoje konto na każdym z urządzeń. Otwórzcie folder udostępniony (taki jak Dysk Google), aby przesłać ukończone projekty. Przygotujcie i sprawdźcie połączenie między komputerem a projektorem. – 20 minut
- Rozłóżcie przybory do pisania na wszystkich biurkach. – 5 minut
- Przygotujcie flipchart (tablicę) i markery. – 5 minut
Realizacja
(3-3,5 godz.)
(3-3,5 godz.)
- Powitajcie grupę, zapytajcie, jak się czują i co pamiętają z wczorajszej sesji. – 10 minut
- Przypomnijcie uczestnikom o wszelkich innych ważnych informacjach lub faktach, o których nie wspomnieli. – 5 minut
- Przedstawcie grupie usługę Canva (lub inny program, z którego korzystacie). Pokażcie im podstawowe funkcje (jak importować pliki wideo, przenosić pliki wideo na oś czasu, edytować film, usuwać film z osi czasu, przenosić filmy na osi czasu na różne sposoby, dodawać muzykę do osi czasu). – 20 minut
- Aktywność: Poproście uczniów, aby użyli filmów z bazy stockowej do eksperymentu Kuleszowa w trzech różnych wariantach, używając maksymalnie dwóch ujęć w każdym wariancie, w którym jedno z nich jest za każdym razem takie samo. Pomóżcie im, zapisując te wytyczne na tablicy. Dajcie im wystarczająco dużo czasu na wybranie klipów, a następnie pozwólcie im pracować samodzielnie. – 20 minut
- Pokażcie grupie, jak eksportować gotowe filmy. Niech prześlą gotowe filmy do udostępnionej pamięci np. na dysku Google. – 10 minut
- Krótka przerwa, podczas której można skonfigurować filmy do wyświetlenia z urządzenia. – 10 minut
- Prezentacja. Razem obejrzyjcie wszystkie filmy stworzone przez uczniów. – 15 minut
- Wyjaśnijcie, że teraz każdy stworzy własny film krótkometrażowy przy użyciu podobnych technik jak w filmie Ostatnie cięcie (2012). Odtwórzcie fragment ponownie (opcjonalnie). Uczniowie mogą wymyślać własne historie lub zaadaptować pomysły z Przybornika. – 10 minut
- Aktywność. Poproście uczestników o zmontowanie swoich filmów przy użyciu materiałów stockowych Canva dostępnych online. Filmy nie powinny być dłuższe niż 5 minut. Dajcie uczniom na to wystarczająco dużo czasu, chodząc i pomagając na żądanie. – 40 minut
- Poproście uczniów, aby wyeksportowali swoje filmy i przesłali je do udostępnionego folderu w chmurze. – 5 minut
- Prezentacja: Razem obejrzyjcie wszystkie filmy. – 20–30 minut
Ewaluacja
(15–20 min.)
(15–20 min.)
- Podziękujcie uczestnikom za ich pracę i oceńcie warsztaty. Zapytajcie uczestników, co im się najbardziej podobało, a co nie. Poproście o sugestie dotyczące tego, jak ulepszyć warsztaty. – 10 minut
- Upewnij się, że każdy uczestnik otrzyma swój ostateczny projekt – to jest niezbędne. – 5 minut
Filmy do obejrzenia
2001: Odyseja kosmiczna
Stanley Kubrick
USA
1968
149 min.
Udostępnijcie go dla wszystkich
Ten warsztat jest wymagający pod kilkoma względami – wymaga wielu zasobów, jest dość rozbudowany teoretycznie i długi, a także zakłada posiadanie podstawowych umiejętności technicznych. Wymaga to również znajomości języków obcych, zwłaszcza podczas wyszukiwania filmów stockowych Canva za pomocą słów kluczowych. Zapoznajcie się z naszymi ogólnymi wskazówkami dotyczącymi ułatwień dostępu aby Wasze warsztaty był jak najbardziej inkluzywny.Realizując warsztat, należy wziąć pod uwagę indywidualne potrzeby i możliwości uczestników. Obserwujcie swoją grupę, a jeśli zauważycie, że ktoś ma problemy, rozważcie pominięcie części teoretycznej i opcjonalnej. Poświęć więcej czasu na aktywność, w której dzieci mogą być kreatywne lub poruszać się po sali. Używajcie jasnego i zwięzłego języka oraz prostych struktur zdań, by treści były dostępne dla wszystkich uczestników.Jeśli dla niektórych uczestników językiem warsztatów jest język obcy lub drugi, sprawdźcie naszą ściągawkę w Przyborniku i przetłumaczcie ją na ich pierwszy język. Należy pamiętać, że mogą oni potrzebować dalszej pomocy w zakresie słów kluczowych (tagów) w Canvas. Zaproś asystentów nauczycieli lub asystentów ds. integracji, aby upewnić się, że nikt nie jest pominięty lub w tyle.
Przemyślenia i wrażenia
Co stworzyliśmy
DLA ORGANIZACJI
Korzyści dla organizacji
- możliwość dotarcia do szerszej i młodszej publiczności
- krótkie klipy wideo do promocji
Wymagania dotyczące zespołu
- Warsztat wymaga jednego wykładowcy lub nauczyciela, który rozumie montaż filmowy. Pogłębiona wiedza na temat teorii filmu nie jest konieczna, ale powinniście być w stanie przeprowadzić warsztaty w oparciu o materiały dostępne w Przyborniku.
- Zdecydowanie zalecamy zatrudnienie asystenta nauczyciela. Jest dużo samodzielnej pracy, a dodatkowa osoba pomagająca dzieciom w realizacji zadań może okazać się bardzo pomocna.
- Jeśli uczestnikami warsztatów są dzieci o specjalnych potrzebach (z dowolnej grupy w niekorzystnej sytuacji), zaleca się zatrudnienie asystenta/przewodnika ds. integracji, który będzie w pełni dedykowany tej grupie, co sprawi, że wszystkie dzieci będą miały jak najbardziej równe szanse i dostępne będzie dla nich pełne doświadczenie warsztatów.• Kogoś, kto pomoże w realizacji i/lub promocji warsztatów.
Wskazówki dotyczące finansowania
Před samotnou realizací workshopu je vhodné promyslet finanční zajištění následujících nákladů:
- honorář lektora*ky
- technická podpora
- odměna pro inkluzivního asistenta*ku (pokud je relevantní)
- odměna pro dalšáho asistenta*ku (pokud je relevantní)
- licence Canva PRO nebo jiného střihového softwaru (volitelné)
- pronájem prostor
- vybavení
- občerstvení (volitelné)
- poplatek za promítání filmu (pokud je potřeba)
Téma workshopu přímo souvisí s audiovizuální produkcí. Pokud jste organizace, můžete využít finanční prostředky nebo dotace z programů podporujících aktivity v audiovizuálním průmyslu. Pokud se v okolí koná filmový festival nebo přehlídka, může být výhodné je přizvat ke spoluorganizaci workshopu – kromě lepší propagace může tato spolupráce pomoci i s technickým zajištěním nebo pokrýt část nákladů. Zvažte také spolupráci s místními školami, ať už formou přímého pořádání workshopu pro ně, nebo pronájmem jejich prostor. Školy obvykle disponují počítačovými učebnami a technikou, kterou lze pro workshop využít.
Wskazówki dotyczące promocji
- korzystajcie z dowolnego dostępnego kanału (strony internetowej organizatora warsztatów, mediów społecznościowych, newslettera lub zaproszenia mailowego)
- stwórzcie formularz rejestracyjny dla uczestników
- wypromujcie warsztaty z odpowiednim wyprzedzeniem, aby w naturalny dotrzeć do szerokiej grupy odbiorców
- rozważcie płatną reklamę w mediach społecznościowych (w zależności od budżetu)
- w opisie jasno określcie, o czym są warsztaty, kiedy i gdzie będą się odbywać oraz dla kogo są przeznaczone
- opublikujcie zaproszenie wideo od wykładowcy lub członka organizacji dwa lub trzy dni wcześniej
- przygotujcie ulotki, plakaty, reklamy radiowe i prasowe (również online)
Znajdźcie swoją grupę odbiorców
Jeśli Wasze warsztaty są dla młodszych uczestników, możecie je reklamować, kontaktując się z nauczycielami, dyrektorami lub rodzicami. W przypadku uczniów nastoletnich najlepiej jest zwrócić się do nauczyciela klasowego lub nauczycieli przedmiotowych, ponieważ mają oni bezpośredni wpływ na uczniów. Warsztaty mogą również spodobać się uczestnikom pozalekcyjnych kół teatralnych lub klubów dramatycznych. Bezpośredni e-mail jest również dobrym pomysłem. Na przykład, możecie poprosić kluby o umieszczenie Waszej reklamy w ich newsletterach do regularnych odbiorców.
Rozważcie umieszczenie plakatów w szkołach, kinach, ośrodkach rekreacyjnych, kawiarniach, księgarniach i innych.
Poprzednia aktywność