for educators

for organization

WARSZTATY Z PRE-KINEM I ANIMACJĄ

Harmonogram

2–4 godz.

2–3 godziny

1 godzina, opcjonalnie

Liczba uczestników

4–20 (grupy szkolne)

Znaczniki

DLA EDUKATORÓW

Odkryjcie magię ukrytą za ruchomymi obrazami na praktycznych warsztatach pre-kinowych. Powrócimy do początków filmu, początków animacji i ruchomych obrazów za pomocą urządzeń optycznych, takich jak taumatrop, praksinoskop, zoetrop, flipbook i fenakistoskop, a także stworzymy krótkie animacje na papierze.

Dopasowanie do programu nauczania

Warsztaty można wpleść w programy edukacyjne zarówno na poziomie szkoły podstawowej, jak i średniej w zakresie takich przedmiotów, jak Sztuki wizualne, Biologia, Fizyka, Matematyka, Media i ruchomy obraz oraz Technologia.

O aktywności

Warsztaty można wpleść w programy edukacyjne zarówno na poziomie szkoły podstawowej, jak i średniej w zakresie takich przedmiotów, jak Sztuki wizualne, Biologia, Fizyka, Matematyka, Media i ruchomy obraz oraz Technologia.

Przygotowaliśmy krótki quiz, abyście mogli przetestować swoją wiedzę filmową po warsztatach – spróbujcie swoich sił!

Co zyskają uczestnicy?

  • pobudzimy ich kreatywność: odkryją nowe sposoby wyrażania pomysłów poprzez animację;
  • zrozumieją jak działają urządzenia pre-kinowe, poznają ich mechanizmy i zasady działania, takich jak iluzja optyczna;
  • rozwiną umiejętności rozwiązywania problemów: dzielenie wielkich pomysłów na łatwe w zarządzaniu projekty kreatywne;
  • zdobędą wiedzę z historii filmu i animacji: poznają początki kina i tego, jak wczesne techniki wpływają na współczesną twórczość filmową;
  • wzbogacą swoje myślenie wizualne i werbalne: rozwiną spojrzenie na myśl zarówno twórczą, jak i analityczną poprzez lepsze postrzeganie i przekazywanie pomysłów za pomocą obrazów;
  • rozwiną cierpliwość i wytrwałość: uczyć się będą wartości wytrwałości przy skrupulatnym i czasochłonnym procesie animowania każdego kadru.

Read more

Co mogą zyskać edukatorzy?

  • łączymy sztukę i naukę: wzbogaćcie swoją ofertę edukacyjną poprzez połączenie sztuk plastycznych z zagadnieniami naukowymi, wspierając podejście interdyscyplinarne;
  • wzbogaćmy program nauczania o innowacyjne metody nauczania: praktyczne, interaktywne warsztaty pozwalają eksperymentować z nowymi strategiami nauczania, sprawiając, że nauka bardziej angażuje i poprzez unikalne narzędzia skutecznie przyciąga uwagę uczniów;
  • damy szansę na głębsze zrozumienie historii filmu już od początków animacji i kina, co można włączyć do istniejącego programu nauczania;
  • sprzyjamy kreatywność u uczniów poprzez pokazywanie, jak wczesne techniki animacji wpłynęły na współczesną twórczość filmową.

Read more

Materiały

Wymagania dotyczące obiektu

  • pomieszczenie, w którym można obejrzeć film w kinowej scenerii (opcja zaciemnienia okien)
  • przestrzeń do tworzenia prac plastycznych i rękodzieła (stoły, krzesła, oświetlenie)
  • przestrzeń do ustawienia pre-kinowych zabawek i narzędzi do animacji

Technologia

  • projektor
  • sprzęt audio
  • komputer

Przybory

1. Urządzenia pre-kinowe

  • taumatrop
  • flipbook
  • zoetrop
  • praksinoskop
  • teleidoskop, kalejdoskop
  • fenakistoskop
  • stereoskop

2. Przybory

  • kolorowe kredki i długopisy, ołówki, gumki, temperówka, flamastry, kredki świecowe
  • linijki, nożyczki
  • notes (lub karteczki samoprzylepne itp.) do wykorzystania jako flipbook
  • paski papieru o specjalnych rozmiarach do różnych urządzeń z oznaczeniami ramki
  • arkusz papieru na stole (do storyboardów, także jako ochrona powierzchni)

Pobierz wszystkie materiały edukacyjneStáhnout všechny vzdělávací materiály

Krok po kroku

  1. Zbadajcie wczesną historię kina. (vide Przybornik)
  2. Przygotujcie i/lub stwórzcie urządzenia pre-kinowe dla potrzeb wprowadzenia i pokażcie ich przykłady. Możecie je również pokazać online, ale im więcej urządzeń umieścicie na stole, tym lepsze zrobicie wrażenie. (vide Przybornik)
  3. Zróbcie przegląd animacji, krótkich metraży lub filmów fabularnych dla uczniów w wieku 6—20 lat, które mogą być dostępne dla Waszej instytucji. Szukajcie darmowych, ale licencjonowanych filmów, a także opcji bezpłatnych lub płatnych. Wybierzcie animacje bez dialogów (wyprodukowane gdziekolwiek na świecie) lub w języku Waszego warsztatu.
  4. Sesja może trwać tak długo, jak to konieczne, od 1 do 3 godzin, w zależności od długości filmu(ów). Zastanówcie się, co najlepiej pasuje do Waszego kontekstu i omówcie to wcześniej z nauczycielem kontaktowym. Możesz dostosować wybór filmów do zainteresowań grupy, na przykład do tematów poruszanych w ich szkole.
  5. Stwórzcie harmonogram (powitanie, wprowadzenie, pokaz, krótka przerwa, warsztaty) zgodnie z długością filmu(ów). Przerwa może trwać tak długo, jak potrzebuje tego grupa wiekowa, w zależności również od pory dnia (pora lunchu itp.).
  1. Wprowadzenie i przełamanie lodów:
  • Krótko przedstawcie się i zarysujcie plan działań na dany dzień.
  • Opcjonalnie: Przedstawcie swoją instytucję i zapytajcie uczniów, co o niej myślą, zadając pytania takie jak: Jak myślicie, jakie są nasze cele? Jakie mogą być nasze główne zadania? Jakie zajęcia są u nas dostępne? Jakie działy są w to zaangażowane?
  • Przedstawcie krótki przegląd początków kina, kluczowych kamieni milowych w historii filmu i zapytajcie grupę, co wiedzą o ewolucji kina. (Oś czasu)
  • Przełamywanie lodów – ćwiczenie: Na przykład poproście grupę o podanie ulubionych filmów animowanych lub ostatniego filmu, który widzieli w kinie.
  • Przedstawcie filmy animowane, które będą wyświetlane, wyjaśniając, czemu są ważne. Co sprawia, że ten dany film jest wyjątkowy? W jaki sposób wpisuje się w historię filmu? Zapytajcie uczestników, czy widzieli film wcześniej.
  1. Projekcja
  • Dostosujcie głośność do grupy wiekowej. Młodszym uczniom należy zmniejszyć głośność i w razie potrzeby pozwolić na odrobinę światła w sali projekcyjnej.
  • Niektóre z filmów, które polecamy w sekcji Filmy do obejrzenia, są ogólnodostępne (np. Vimeo), niektóre z nich można obejrzeć na stronie Videotorium (dostępne po rejestracji w EduGain).
  • Opcjonalnie: Jeśli czas pozwoli, obejrzyjcie film z grupą, aby obserwować reakcje uczniów podczas oglądania.
  1. Krótka dyskusja
    Po filmie możecie krótko omówić ze studentami to, co właśnie zobaczyli, co o tym sądzą, co im się podobało, a co nie, lub co dla nich się w nim wyróżniało.
  2. Krótka przerwa
  3. Warsztat
  • Przedstaw historię ery pre-kinowej i urządzeń optycznych. Pomocne jest przedstawienie ich w porządku chronologicznym, omawiając różnice między nimi, sposób ich opracowania, działanie oraz znaczenie w tworzeniu iluzji filmów. Wyjaśnijcie, dlaczego widzimy serię nieruchomych obrazów wyświetlanych w szybkiej sekwencji, tworzących iluzję płynnego ruchu. Wyjaśnijcie termin iluzja optyczna (vide Przybornik).
  • Zapytajcie uczniów, czy kiedykolwiek rysowali animacje, ręcznie lub na komputerze. (Wielu nie zdaje sobie sprawy, że rysowanie animacji w rogach zeszytu liczy się jako animacja. Zapytajcie ich o to konkretnie i wskażcie, że liczy się to jako animacja.)
  • Po prezentacji pozwólcie uczniom zdecydować, co chcieliby wypróbować, korzystając z dostępnych urządzeń i materiałów. Ustawcie limit czasu i wspomnijcie o poziomie trudności każdego urządzenia. Przejrzyjcie różnice techniczne i rysunkowe, a także wymagania dla każdego narzędzia. (np. taumatrop potrzebuje 2 ramek, flipbooki potrzebują 40—60 stron itp.: vide Przybornik).
  • Zachęćcie nauczyciela (nauczycieli), aby dołączyli do swoich uczniów i robili z nimi animacje.
  • Sugestie kreatywne i techniczne dla uczniów:
  • niech pomyślą o temacie, postaci, historii lub ruchu, który chcieliby animować;
  • upewnijcie ich, że mogą tworzyć świetne animacje za pomocą prostych kształtów geometrycznych (kropek, okręgów, linii, trójkątów itp.), niezależnie od umiejętności rysunkowych;
  • zachęćcie do bycia kreatywnymi odkrywcami i do odważnych eksperymentów;
  • zwróćcie ich uwagę na fakt, że w animacji wszystko jest możliwe, od czegoś całkowicie realistycznego do wysoce surrealistycznego;
  • zasugerujcie, aby zaczęli ołówkami (łatwo coś wytrzeć) zanim użyją długopisów, markerów itp.;
  • pozwólcie im korzystać z okładek na stole do rysowania bazgrołów, szkiców, notatek, szablonów, storyboardów;
  • zaoferujcie indywidualną pomoc, jeśli ktoś ma trudności ze znalezieniem inspiracji, dopóki nie znajdzie czegoś, co wzbudzi jego zainteresowanie.
  • Pamiętajcie, aby porozmawiać z każdym uczniem o jego pomyśle, a następnie w razie potrzeby przeprowadzić go przez etapy techniczne i rysunkowe.
  • Niech każdy uczestnik zaprezentuje swoje animacje grupie. Zapewnijcie informację zwrotną i zachęcajcie do wsparcia rówieśniczego.
  • Poproście ich, aby podzielili się swoimi przemyśleniami na temat swojej pracy i procesu twórczego.
  • Pozwólcie uczniom i nauczycielom zadawać pytania dotyczące historii kina, technik lub wszystkiego, czego nauczyli się podczas warsztatów.
  1. Podziękujcie wszystkim za udział i zaangażowanie. Powtórzcie kluczowe punkty i zasady. – 10 minut
  2. Oceńcie warsztaty. Zapytajcie uczestników, co im się podobało, a co nie, poproście o wskazówki, co można zrobić lepiej. – 20 minut

Filmy do obejrzenia

Koń

Reżyseria:

Witold Giersz

Kraj:

Polska

Rok:

1967

Długość:

7 min.

Udostępnijcie go dla wszystkich

Zapewnienie dostępności dla wszystkich ma kluczowe znaczenie przy warsztatach, które mają być z charakteru integracyjne i angażujące wszystkich równie intensywnie. Niektóre kluczowe strategie zwiększania dostępności:

  • oceńcie potrzeby: przed warsztatami skontaktujcie się ze szkołami lub organizacjami w celu zidentyfikowania wszelkich trudności w uczeniu się czy barier językowych. Pomoże to dostosować dostępność warsztatu dla wszystkich uczestników.
  • pomoc w integracji: współpraca z lokalnymi organizacjami w celu zapewnienia asystentów uczestnikom z grup defaworyzowanych lub z grup o określonych potrzebach. Ich spersonalizowane wsparcie to gwarancja pełnego zaangażowania uczestników o specjalnych potrzebach.
  • dostępność wizualna i dźwiękowa: używajcie materiałów o wysokim kontraście i większym druku dla uczniów z wadami wzroku. Rozważcie zastosowanie diagramów dotykowych dla uczniów z wadami wzroku. Zapewnijcie napisy do filmów lub transkrypcje, aby pomóc uczniom z wadami słuchu.
  • narzędzia adaptacyjne: w razie potrzeby należy uprościć narzędzia i instrukcje. Zapewnijcie dodatkowe wsparcie uczniom, którzy mogą mieć trudności z obsługą urządzeń pre-kinowych lub zrozumieniem złożonych pojęć.
  • elastyczne ramy czasowe: zapewnijcie dodatkowy czas uczestnikom, którzy tego potrzebują, czy to na wykonanie zadań, czy na przerwy. Elastyczność pod tym względem sprawi, że każdy będzie mógł pracować we własnym tempie.
  • wsparcie wielojęzyczne: zaoferujcie materiały i instrukcje w wielu językach lub pomoc dwujęzycznych moderatorów dla uczestników, którzy mogą nie mówić głównym językiem warsztatów.
  • komfortowe środowisko: upewnijcie się, że środowisko fizyczne jest inkluzywne, z opcjami cichej przestrzeni, dobrym oświetleniem i rozmieszczeniem miejsc siedzących dla uczniów z problemami z poruszaniem się.

Przemyślenia i wrażenia

Co stworzyliśmy

DLA ORGANIZACJI

Korzyści dla organizacji

  • zwiększone zaangażowanie społeczności: organizacje mogą łączyć się z lokalnymi szkołami, nauczycielami i wspólnotowymi grupami poprzez dające radość przedsięwzięcia edukacyjne.
  • widoczność marki: prowadzenie warsztatów związanych z historią filmu i animacją zapewnia widoczność zaangażowania Twojej organizacji w sztukę i edukację.
  • partnerstwa z instytucjami edukacyjnymi: możliwości współpracy ze szkołami, bibliotekami i organizacjami kulturalnymi, nawiązywania długoterminowych partnerstw.
  • rozwijanie umiejętności: angażowanie się w te działania może pomóc Waszym kadrom w zapoznaniu się z praktycznymi metodami uczenia się i kreatywnymi podejściem do nauczania.
  • możliwość dotarcia do szerszej publiczności: program ma na celu zaangażowanie uczestników w każdym wieku, od 6 do 120 lat.

Wymagania dotyczące zespołu

  • w zależności od wielkości grupy: 1 lub 2 liderów warsztatów (1 lider dla maks. 20 uczestników; 2 liderów dla maks. 40 uczestników)
  • wsparcie techniczne podczas warsztatów
  • koordynator/organizator, jeśli warsztaty odbywają się poza szkołą (nadzór nad finansowaniem, kwestie techniczne, rekrutacja uczestników i promocja)
  • jeśli uczestnikami warsztatów są dzieci o specjalnych potrzebach (z dowolnej grupy w niekorzystnej sytuacji), zaleca się zaproszenie asystenta/przewodnika ds. integracji, który będzie w pełni dedykowany tej grupie, co sprawi, że wszystkie dzieci będą miały jak najbardziej równe szanse i dostępne będzie dla nich pełne doświadczenie warsztatów.
  • edukatorzy: nauczyciele Sztuk wizualnych, Fizyki, Biologiilub Technologii mogą włączyć warsztaty do swojego programu nauczania.
  • pracownicy muzeów: instytucje kulturalne, takie jak muzea lub archiwa filmowe, mogą odnieść korzyści z włączenia tej działalności do swoich programów edukacyjnych.
  • lokalni artyści lub animatorzy: współpraca z specjalistami z branż kreatywnych pomoże wzbogacić warsztaty o ekspercką wiedzę nt. procesów twórczych i historii animacji.
  • specjaliści w dziedzinie nauki i technologii: specjaliści z dziedziny optyki, nauk o postrzeganiulub technologii filmowej mogą wnieść swoją cenną wiedzę do warsztatów.
  • organizacje społeczne: te, które koncentrują się na rozwoju młodzieży, zdrowiu psychicznym lub sztuce, mogą wykorzystać te warsztaty jako narzędzie do wspierania kreatywności.

Wskazówki dotyczące finansowania

Dotacje: Poszukajcie dotacji edukacyjnych i związanych ze sztuką, przyznawanych przez organy rządowe, instytucje kulturalne lub prywatne fundacje (np. lokalne rady ds. sztuki lub organizacje finansujące produkcję filmową).
Współpraca z instytucjami edukacyjnymi: współpracujcie ze szkołami, muzeami lub centrami sztuki, które mogą mieć budżet przeznaczony na programy edukacyjne.

Wskazówki dotyczące promocji

  • korzystajcie z dowolnego dostępnego kanału (strony internetowej organizatora warsztatów, mediów społecznościowych, newslettera lub zaproszeń mailowych)
  • kampanie w mediach społecznościowych: korzystajcie z platform takich jak Instagram, Facebook i Twitter, aby dzielić się treściami zza kulis, historiami uczestników i postępami warsztatów.
  • biuletyny (newslettery) e-mailowe: skontaktujcie się ze szkołami, domami kultury i lokalnymi organizacjami za pośrednictwem biuletynów, aby poinformować ich o warsztatach.
  • plakaty w placówka społeczności lokalnych: umieszczajcie je w lokalnych bibliotekach, centrach sztuki lub kawiarniach, zwłaszcza tych popularnych wśród rodzin i studentów.
  • lokalna prasa i blogi: skontaktujcie się z lokalnymi gazetami, czasopismami i blogerami, którzy mogą być zainteresowani relacjonowaniem wydarzeń społecznościowych lub programów edukacyjnych.
  • przekaz ustny: zachęcajcie uczestników do dzielenia się swoimi doświadczeniami z innymi. Pozytywna recenzja rówieśnika często może być jednym z najskuteczniejszych narzędzi promocyjnych.

Znajdźcie swoją grupę odbiorców

Poszukajcie osób i grup zainteresowanych doświadczeniami twórczymi i edukacyjnymi. Skupcie się na szkołach i pedagogach, nauczających zwłaszcza sztuk wizualnych, nauk ścisłych lub historii. Szkoły z aktywnymi programami STEAM prawdopodobnie będą zainteresowane interdyscyplinarnym charakterem warsztatów. (Edukacja STEAM to interdyscyplinarne podejście, które łączy naukę, technologię, inżynierię, sztukę i matematykę w celu rozwijania kreatywności, krytycznego myślenia i umiejętności rozwiązywania problemów). Domy kultury, biblioteki i muzea to również świetne miejsca, aby dotrzeć do rodzin, uczniów i edukatorów. Ponadto rozważcie skontaktowanie się z rodzicami, którzy szukają angażujących i edukacyjnych zajęć dla swoich dzieci, a także profesjonalistami z branż kreatywnych (np. aspirującymi czy początkującymi animatorami), którzy mogą chcieć poznać wczesne techniki filmowe. Za pośrednictwem mediów społecznościowych można dotrzeć do młodych studentów i starszych uczestników zainteresowanych animacją, historią filmu czy ekspresją artystyczną.