Dopasowanie do programu nauczania
Warsztaty można wpleść w programy edukacyjne zarówno na poziomie szkoły podstawowej, jak i średniej w zakresie takich przedmiotów, jak Sztuki wizualne, Biologia, Fizyka, Matematyka, Media i ruchomy obraz oraz Technologia.
O aktywności
Warsztaty można wpleść w programy edukacyjne zarówno na poziomie szkoły podstawowej, jak i średniej w zakresie takich przedmiotów, jak Sztuki wizualne, Biologia, Fizyka, Matematyka, Media i ruchomy obraz oraz Technologia.
Przygotowaliśmy krótki quiz, abyście mogli przetestować swoją wiedzę filmową po warsztatach – spróbujcie swoich sił!
Co zyskają uczestnicy?
- pobudzimy ich kreatywność: odkryją nowe sposoby wyrażania pomysłów poprzez animację;
- zrozumieją jak działają urządzenia pre-kinowe, poznają ich mechanizmy i zasady działania, takich jak iluzja optyczna;
- rozwiną umiejętności rozwiązywania problemów: dzielenie wielkich pomysłów na łatwe w zarządzaniu projekty kreatywne;
- zdobędą wiedzę z historii filmu i animacji: poznają początki kina i tego, jak wczesne techniki wpływają na współczesną twórczość filmową;
- wzbogacą swoje myślenie wizualne i werbalne: rozwiną spojrzenie na myśl zarówno twórczą, jak i analityczną poprzez lepsze postrzeganie i przekazywanie pomysłów za pomocą obrazów;
- rozwiną cierpliwość i wytrwałość: uczyć się będą wartości wytrwałości przy skrupulatnym i czasochłonnym procesie animowania każdego kadru.
Read more
Co mogą zyskać edukatorzy?
- łączymy sztukę i naukę: wzbogaćcie swoją ofertę edukacyjną poprzez połączenie sztuk plastycznych z zagadnieniami naukowymi, wspierając podejście interdyscyplinarne;
- wzbogaćmy program nauczania o innowacyjne metody nauczania: praktyczne, interaktywne warsztaty pozwalają eksperymentować z nowymi strategiami nauczania, sprawiając, że nauka bardziej angażuje i poprzez unikalne narzędzia skutecznie przyciąga uwagę uczniów;
- damy szansę na głębsze zrozumienie historii filmu już od początków animacji i kina, co można włączyć do istniejącego programu nauczania;
- sprzyjamy kreatywność u uczniów poprzez pokazywanie, jak wczesne techniki animacji wpłynęły na współczesną twórczość filmową.
Read more
Materiały
Wymagania dotyczące obiektu
- pomieszczenie, w którym można obejrzeć film w kinowej scenerii (opcja zaciemnienia okien)
- przestrzeń do tworzenia prac plastycznych i rękodzieła (stoły, krzesła, oświetlenie)
- przestrzeń do ustawienia pre-kinowych zabawek i narzędzi do animacji
Technologia
- projektor
- sprzęt audio
- komputer
Przybory
1. Urządzenia pre-kinowe
- taumatrop
- flipbook
- zoetrop
- praksinoskop
- teleidoskop, kalejdoskop
- fenakistoskop
- stereoskop
2. Przybory
- kolorowe kredki i długopisy, ołówki, gumki, temperówka, flamastry, kredki świecowe
- linijki, nożyczki
- notes (lub karteczki samoprzylepne itp.) do wykorzystania jako flipbook
- paski papieru o specjalnych rozmiarach do różnych urządzeń z oznaczeniami ramki
- arkusz papieru na stole (do storyboardów, także jako ochrona powierzchni)
Krok po kroku
Przygotowanie
(2–4 godz. w zależności od prowadzącego i jego doświadczenia)
(2–4 godz. w zależności od prowadzącego i jego doświadczenia)
- Zbadajcie wczesną historię kina. (vide Przybornik)
- Przygotujcie i/lub stwórzcie urządzenia pre-kinowe dla potrzeb wprowadzenia i pokażcie ich przykłady. Możecie je również pokazać online, ale im więcej urządzeń umieścicie na stole, tym lepsze zrobicie wrażenie. (vide Przybornik)
- Zróbcie przegląd animacji, krótkich metraży lub filmów fabularnych dla uczniów w wieku 6—20 lat, które mogą być dostępne dla Waszej instytucji. Szukajcie darmowych, ale licencjonowanych filmów, a także opcji bezpłatnych lub płatnych. Wybierzcie animacje bez dialogów (wyprodukowane gdziekolwiek na świecie) lub w języku Waszego warsztatu.
- Sesja może trwać tak długo, jak to konieczne, od 1 do 3 godzin, w zależności od długości filmu(ów). Zastanówcie się, co najlepiej pasuje do Waszego kontekstu i omówcie to wcześniej z nauczycielem kontaktowym. Możesz dostosować wybór filmów do zainteresowań grupy, na przykład do tematów poruszanych w ich szkole.
- Stwórzcie harmonogram (powitanie, wprowadzenie, pokaz, krótka przerwa, warsztaty) zgodnie z długością filmu(ów). Przerwa może trwać tak długo, jak potrzebuje tego grupa wiekowa, w zależności również od pory dnia (pora lunchu itp.).
Realizacja
(1–3 godziny)
(1–3 godziny)
- Wprowadzenie i przełamanie lodów:
- Krótko przedstawcie się i zarysujcie plan działań na dany dzień.
- Opcjonalnie: Przedstawcie swoją instytucję i zapytajcie uczniów, co o niej myślą, zadając pytania takie jak: Jak myślicie, jakie są nasze cele? Jakie mogą być nasze główne zadania? Jakie zajęcia są u nas dostępne? Jakie działy są w to zaangażowane?
- Przedstawcie krótki przegląd początków kina, kluczowych kamieni milowych w historii filmu i zapytajcie grupę, co wiedzą o ewolucji kina. (Oś czasu)
- Przełamywanie lodów – ćwiczenie: Na przykład poproście grupę o podanie ulubionych filmów animowanych lub ostatniego filmu, który widzieli w kinie.
- Przedstawcie filmy animowane, które będą wyświetlane, wyjaśniając, czemu są ważne. Co sprawia, że ten dany film jest wyjątkowy? W jaki sposób wpisuje się w historię filmu? Zapytajcie uczestników, czy widzieli film wcześniej.
- Projekcja
- Dostosujcie głośność do grupy wiekowej. Młodszym uczniom należy zmniejszyć głośność i w razie potrzeby pozwolić na odrobinę światła w sali projekcyjnej.
- Niektóre z filmów, które polecamy w sekcji Filmy do obejrzenia, są ogólnodostępne (np. Vimeo), niektóre z nich można obejrzeć na stronie Videotorium (dostępne po rejestracji w EduGain).
- Opcjonalnie: Jeśli czas pozwoli, obejrzyjcie film z grupą, aby obserwować reakcje uczniów podczas oglądania.
- Krótka dyskusja
Po filmie możecie krótko omówić ze studentami to, co właśnie zobaczyli, co o tym sądzą, co im się podobało, a co nie, lub co dla nich się w nim wyróżniało. - Krótka przerwa
- Warsztat
- Przedstaw historię ery pre-kinowej i urządzeń optycznych. Pomocne jest przedstawienie ich w porządku chronologicznym, omawiając różnice między nimi, sposób ich opracowania, działanie oraz znaczenie w tworzeniu iluzji filmów. Wyjaśnijcie, dlaczego widzimy serię nieruchomych obrazów wyświetlanych w szybkiej sekwencji, tworzących iluzję płynnego ruchu. Wyjaśnijcie termin iluzja optyczna (vide Przybornik).
- Zapytajcie uczniów, czy kiedykolwiek rysowali animacje, ręcznie lub na komputerze. (Wielu nie zdaje sobie sprawy, że rysowanie animacji w rogach zeszytu liczy się jako animacja. Zapytajcie ich o to konkretnie i wskażcie, że liczy się to jako animacja.)
- Po prezentacji pozwólcie uczniom zdecydować, co chcieliby wypróbować, korzystając z dostępnych urządzeń i materiałów. Ustawcie limit czasu i wspomnijcie o poziomie trudności każdego urządzenia. Przejrzyjcie różnice techniczne i rysunkowe, a także wymagania dla każdego narzędzia. (np. taumatrop potrzebuje 2 ramek, flipbooki potrzebują 40—60 stron itp.: vide Przybornik).
- Zachęćcie nauczyciela (nauczycieli), aby dołączyli do swoich uczniów i robili z nimi animacje.
- Sugestie kreatywne i techniczne dla uczniów:
- niech pomyślą o temacie, postaci, historii lub ruchu, który chcieliby animować;
- upewnijcie ich, że mogą tworzyć świetne animacje za pomocą prostych kształtów geometrycznych (kropek, okręgów, linii, trójkątów itp.), niezależnie od umiejętności rysunkowych;
- zachęćcie do bycia kreatywnymi odkrywcami i do odważnych eksperymentów;
- zwróćcie ich uwagę na fakt, że w animacji wszystko jest możliwe, od czegoś całkowicie realistycznego do wysoce surrealistycznego;
- zasugerujcie, aby zaczęli ołówkami (łatwo coś wytrzeć) zanim użyją długopisów, markerów itp.;
- pozwólcie im korzystać z okładek na stole do rysowania bazgrołów, szkiców, notatek, szablonów, storyboardów;
- zaoferujcie indywidualną pomoc, jeśli ktoś ma trudności ze znalezieniem inspiracji, dopóki nie znajdzie czegoś, co wzbudzi jego zainteresowanie.
- Pamiętajcie, aby porozmawiać z każdym uczniem o jego pomyśle, a następnie w razie potrzeby przeprowadzić go przez etapy techniczne i rysunkowe.
- Niech każdy uczestnik zaprezentuje swoje animacje grupie. Zapewnijcie informację zwrotną i zachęcajcie do wsparcia rówieśniczego.
- Poproście ich, aby podzielili się swoimi przemyśleniami na temat swojej pracy i procesu twórczego.
- Pozwólcie uczniom i nauczycielom zadawać pytania dotyczące historii kina, technik lub wszystkiego, czego nauczyli się podczas warsztatów.
Ewaluacja
(30 min.)
(30 min.)
- Podziękujcie wszystkim za udział i zaangażowanie. Powtórzcie kluczowe punkty i zasady. – 10 minut
- Oceńcie warsztaty. Zapytajcie uczestników, co im się podobało, a co nie, poproście o wskazówki, co można zrobić lepiej. – 20 minut
Filmy do obejrzenia
Udostępnijcie go dla wszystkich
Zapewnienie dostępności dla wszystkich ma kluczowe znaczenie przy warsztatach, które mają być z charakteru integracyjne i angażujące wszystkich równie intensywnie. Niektóre kluczowe strategie zwiększania dostępności:
- oceńcie potrzeby: przed warsztatami skontaktujcie się ze szkołami lub organizacjami w celu zidentyfikowania wszelkich trudności w uczeniu się czy barier językowych. Pomoże to dostosować dostępność warsztatu dla wszystkich uczestników.
- pomoc w integracji: współpraca z lokalnymi organizacjami w celu zapewnienia asystentów uczestnikom z grup defaworyzowanych lub z grup o określonych potrzebach. Ich spersonalizowane wsparcie to gwarancja pełnego zaangażowania uczestników o specjalnych potrzebach.
- dostępność wizualna i dźwiękowa: używajcie materiałów o wysokim kontraście i większym druku dla uczniów z wadami wzroku. Rozważcie zastosowanie diagramów dotykowych dla uczniów z wadami wzroku. Zapewnijcie napisy do filmów lub transkrypcje, aby pomóc uczniom z wadami słuchu.
- narzędzia adaptacyjne: w razie potrzeby należy uprościć narzędzia i instrukcje. Zapewnijcie dodatkowe wsparcie uczniom, którzy mogą mieć trudności z obsługą urządzeń pre-kinowych lub zrozumieniem złożonych pojęć.
- elastyczne ramy czasowe: zapewnijcie dodatkowy czas uczestnikom, którzy tego potrzebują, czy to na wykonanie zadań, czy na przerwy. Elastyczność pod tym względem sprawi, że każdy będzie mógł pracować we własnym tempie.
- wsparcie wielojęzyczne: zaoferujcie materiały i instrukcje w wielu językach lub pomoc dwujęzycznych moderatorów dla uczestników, którzy mogą nie mówić głównym językiem warsztatów.
- komfortowe środowisko: upewnijcie się, że środowisko fizyczne jest inkluzywne, z opcjami cichej przestrzeni, dobrym oświetleniem i rozmieszczeniem miejsc siedzących dla uczniów z problemami z poruszaniem się.
Przemyślenia i wrażenia
Co stworzyliśmy
DLA ORGANIZACJI
Korzyści dla organizacji
- zwiększone zaangażowanie społeczności: organizacje mogą łączyć się z lokalnymi szkołami, nauczycielami i wspólnotowymi grupami poprzez dające radość przedsięwzięcia edukacyjne.
- widoczność marki: prowadzenie warsztatów związanych z historią filmu i animacją zapewnia widoczność zaangażowania Twojej organizacji w sztukę i edukację.
- partnerstwa z instytucjami edukacyjnymi: możliwości współpracy ze szkołami, bibliotekami i organizacjami kulturalnymi, nawiązywania długoterminowych partnerstw.
- rozwijanie umiejętności: angażowanie się w te działania może pomóc Waszym kadrom w zapoznaniu się z praktycznymi metodami uczenia się i kreatywnymi podejściem do nauczania.
- możliwość dotarcia do szerszej publiczności: program ma na celu zaangażowanie uczestników w każdym wieku, od 6 do 120 lat.
Wymagania dotyczące zespołu
- w zależności od wielkości grupy: 1 lub 2 liderów warsztatów (1 lider dla maks. 20 uczestników; 2 liderów dla maks. 40 uczestników)
- wsparcie techniczne podczas warsztatów
- koordynator/organizator, jeśli warsztaty odbywają się poza szkołą (nadzór nad finansowaniem, kwestie techniczne, rekrutacja uczestników i promocja)
- jeśli uczestnikami warsztatów są dzieci o specjalnych potrzebach (z dowolnej grupy w niekorzystnej sytuacji), zaleca się zaproszenie asystenta/przewodnika ds. integracji, który będzie w pełni dedykowany tej grupie, co sprawi, że wszystkie dzieci będą miały jak najbardziej równe szanse i dostępne będzie dla nich pełne doświadczenie warsztatów.
- edukatorzy: nauczyciele Sztuk wizualnych, Fizyki, Biologiilub Technologii mogą włączyć warsztaty do swojego programu nauczania.
- pracownicy muzeów: instytucje kulturalne, takie jak muzea lub archiwa filmowe, mogą odnieść korzyści z włączenia tej działalności do swoich programów edukacyjnych.
- lokalni artyści lub animatorzy: współpraca z specjalistami z branż kreatywnych pomoże wzbogacić warsztaty o ekspercką wiedzę nt. procesów twórczych i historii animacji.
- specjaliści w dziedzinie nauki i technologii: specjaliści z dziedziny optyki, nauk o postrzeganiulub technologii filmowej mogą wnieść swoją cenną wiedzę do warsztatów.
- organizacje społeczne: te, które koncentrują się na rozwoju młodzieży, zdrowiu psychicznym lub sztuce, mogą wykorzystać te warsztaty jako narzędzie do wspierania kreatywności.
Wskazówki dotyczące finansowania
Dotacje: Poszukajcie dotacji edukacyjnych i związanych ze sztuką, przyznawanych przez organy rządowe, instytucje kulturalne lub prywatne fundacje (np. lokalne rady ds. sztuki lub organizacje finansujące produkcję filmową).
Współpraca z instytucjami edukacyjnymi: współpracujcie ze szkołami, muzeami lub centrami sztuki, które mogą mieć budżet przeznaczony na programy edukacyjne.
Wskazówki dotyczące promocji
- korzystajcie z dowolnego dostępnego kanału (strony internetowej organizatora warsztatów, mediów społecznościowych, newslettera lub zaproszeń mailowych)
- kampanie w mediach społecznościowych: korzystajcie z platform takich jak Instagram, Facebook i Twitter, aby dzielić się treściami zza kulis, historiami uczestników i postępami warsztatów.
- biuletyny (newslettery) e-mailowe: skontaktujcie się ze szkołami, domami kultury i lokalnymi organizacjami za pośrednictwem biuletynów, aby poinformować ich o warsztatach.
- plakaty w placówka społeczności lokalnych: umieszczajcie je w lokalnych bibliotekach, centrach sztuki lub kawiarniach, zwłaszcza tych popularnych wśród rodzin i studentów.
- lokalna prasa i blogi: skontaktujcie się z lokalnymi gazetami, czasopismami i blogerami, którzy mogą być zainteresowani relacjonowaniem wydarzeń społecznościowych lub programów edukacyjnych.
- przekaz ustny: zachęcajcie uczestników do dzielenia się swoimi doświadczeniami z innymi. Pozytywna recenzja rówieśnika często może być jednym z najskuteczniejszych narzędzi promocyjnych.
Znajdźcie swoją grupę odbiorców
Poszukajcie osób i grup zainteresowanych doświadczeniami twórczymi i edukacyjnymi. Skupcie się na szkołach i pedagogach, nauczających zwłaszcza sztuk wizualnych, nauk ścisłych lub historii. Szkoły z aktywnymi programami STEAM prawdopodobnie będą zainteresowane interdyscyplinarnym charakterem warsztatów. (Edukacja STEAM to interdyscyplinarne podejście, które łączy naukę, technologię, inżynierię, sztukę i matematykę w celu rozwijania kreatywności, krytycznego myślenia i umiejętności rozwiązywania problemów). Domy kultury, biblioteki i muzea to również świetne miejsca, aby dotrzeć do rodzin, uczniów i edukatorów. Ponadto rozważcie skontaktowanie się z rodzicami, którzy szukają angażujących i edukacyjnych zajęć dla swoich dzieci, a także profesjonalistami z branż kreatywnych (np. aspirującymi czy początkującymi animatorami), którzy mogą chcieć poznać wczesne techniki filmowe. Za pośrednictwem mediów społecznościowych można dotrzeć do młodych studentów i starszych uczestników zainteresowanych animacją, historią filmu czy ekspresją artystyczną.


















