SOMATOGRAFIA: POCZUJ FILM W CIELE

Zapewnienie dostępności działań edukacyjnych wymaga od edukatorów poznania potrzeb oraz stosowania narzędzi i rozwiązań adekwatnych dla danej grupy odbiorców.
W wytycznych podanych niżej posługuję się pojęciem obszarów dostępności wprowadzonym przez dokument „Model dostępnej kultury” opracowany w ramach projektu „Kultura bez barier” realizowanego w latach 2021-2023 przez: Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Fundację Kultury bez Barier oraz niemieckie Kompetenzzentrum für Kulturelle Bildung im Alter und inklusive Kultur.
„Model…” odchodzi od określania poszczególnych grup odbiorców za pomocą definiowania rodzaju niepełnosprawności. Wprowadza koncepcję obszarów dostępności uznając ją za bardziej adekwatną i zgodną z definicją zawartą w Ustawie z 19 lipca 2019 roku o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Przyjęcie takiej perspektywy pomaga w diagnozowaniu barier i wdrażaniu udogodnień nie tylko dla osób z niepełnosprawnościami, ale dla dużo większego grona osób korzystających z oferty kulturalnej, które mają szczególne potrzeby np. osoby starsze, osoby w kryzysie zdrowia psychicznego, osoby z czasową trudnością widzenia czy poruszania się (po zabiegach operacyjnych), itp.
Obszar SŁYSZENIE
W zakresie tego obszaru jest odpowiadanie na potrzeby tych, którzy nie słyszą lub niedosłyszą.

1. Informacja o wydarzeniu w dostępnej formie – prosty język, krótko i treściwie. Zaproszenie-film z napisami, zaproszenie-film tłumaczone na Polski Język Migowy.
2. Rejestracja na wydarzenie – formularz dostępny cyfrowo, prosto sformułowany (dla osób Głuchych język polski jest językiem obcym).
3. Kontakt z organizatorem – dostępne dwa kanały komunikacji: mail, sms
4. Zapewnienie dobrego słyszenia i komunikacji podczas wydarzenia – tłumacz Polskiego Języka Migowego podczas warsztatów, pętla indukcyjna wspomagająca słyszenie, zapewnienie informacji graficznej (oznaczenia piktogramowe), filmy z rozszeżonymi napisami, audiodeskrypcją.
5. Zapewnienie dobrej widoczności – aby można było zobaczyć tłumacza, aby były dobrze widoczne napisy na filmie. Zadbanie o to by nikt nie zasłaniał widoczności.
6. Odpowiedni sposób komunikacji podczas warsztatów – mówienie do publiczności a nie do tłumacza; mówienie trochę wolniej ale naturalnie – aby dać czas na tłumaczenie; dbanie o przejrzystość wypowiedzi i kończenie wątków.
7. Odpowiednie warunki oświetleniowe – aby było dobrze widać tłumacza, a jednocześnie bez efektu olśnienia.
8. Zadbanie o dobre zrozumienie treści – tablice z najważniejszymi, trudnymi pojęciami pojawiającymi się w trakcie zajęć. Dobry tłumacz Polskiego Języka Migowego to współpracownik a nie asystent.
9. Informacje o wydarzeniach opatrzone piktogramami – dzięki temu osoby ze szczególnymi potrzebami w prosty i szybki sposób dowiedzą się czy dane wydarzenie jest dla nich dostępne.

Obszar PORUSZANIE SIĘ
W zakresie tego obszaru jest odpowiadanie na potrzeby tych, którzy poruszają się na wózku, przy pomocy chodzika, kuli, mają trudności z poruszaniem się z różnych powodów, męczą się długim chodzeniem lub są niskorośli.

1. Zajęcia realizowane w pomieszczeniu do którego osoba z trudnościami w poruszaniu się może sama dotrzeć. Ułatwienia architektoniczne – rampy, podjazdy.
2. Dostępna toaleta – w bliskiej odległości od miejsca prowadzenia zajęć.
3. Rzetelna informacja o dostępności – dobra informacja o tym co jest dostępne, ale i o utrudnieniach. Wtedy osoby z trudnościami w poruszaniu się mogą podjąć świadomą decyzję o udziale w wydarzeniu. Tutaj również – informacja o miejscach parkingowych.
4. Możliwość kontaktu z organizatorem, zadawania szczegółowych pytań – co najmniej dwa kanały komunikacji (telefon, mail, sms)
5. Zadbanie o bezpieczeństwo – sprawdzenie trasy do pomieszczeń czy nie ma przeszkód, czy nie ustawiono mobilnych informacji, które utrudnią przejście lub przejazd wózkiem.
6. Zapewnienie dobrej widoczności – zadbanie o miejsca o komfortowych warunkach widzenia dla osób poruszających się na wózku i osób niskiego wzrostu
7. Odpowiednie warunki oświetleniowe – trzeba zadbać o to by światło w sali warsztatowej było ustawione komfortowo zarówno dla osób stojących jak i siedzących.
8. Dostępne stanowiska warsztatowe – stanowiska dostosowane do osób poruszających się na wózku (możliwość podjechania pod blat), do osób niskiego wzrostu (wyższe siedziska); zapewnienie miejsca odłożenia kuli, laski czy chodzika w bezpośrednim otoczeniu stanowiska warsztatowego.
9. Dostępne narzędzia warsztatowe – należy uwzględnić trudności z chwytaniem i wykonywaniem działań manualnych, np. zapewnić grube kredki, flamastry, których chwytanie jest łatwiejsze.

Obszar ROZUMIENIE
W zakresie tego obszaru jest odpowiadanie na potrzeby osób w spektrum autyzmu, z niepełnosprawnością intelektualną, są dyslektykami lub uczą się języka polskiego.

1. Informacja o wydarzeniu – krótka i treściwa, opatrzona piktogramem.
2. Przygotowanie do zajęć – udostępniony wcześniej plan zajęć, informacja o czasie trwania.
3. Możliwość kontaktu z organizatorem, zadawania szczegółowych pytań – co najmniej dwa kanały komunikacji (telefon, mail, sms)
4. Zadbanie o komfort uczestnictwa w zajęciach – kameralne grupy (do 10 osób); przeszkolony personel; prosty język, odpowiednie tempo przekazywania informacji; przyjazne warunki sensoryczne – usunięcie zbędnych bodźców.
5. Zadbanie o komunikację – zróżnicowanie sposobów przekazywania informacji; wspomagające sposoby komunikacji (tablice komunikacyjne, symbole graficzne). Dobrą praktyką są piktogramy przedstawiające kolejne czynności podczas zajęć ułożone chronologicznie. Dzięki temu uczestnicy wiedzą co się będzie działo i ile działań zostało do końca.
6. Odpowiednie warunki oświetleniowe – światło rozproszone, które nie powoduje efektu olśnienia. W miarę możliwości o niskim natężeniu.

Obszar CZUCIE
W zakresie tego obszaru jest odpowiadanie na potrzeby osób nadwrażliwych sensorycznie, osób w spektrum autyzmu, osób w kryzysie zdrowia psychicznego.

1. Informacja o wydarzeniu – krótka i treściwa, opatrzona piktogramem.
2. Przygotowanie do zajęć – udostępniony wcześniej plan zajęć, informacja o czasie trwania. Informacja o trudnych treściach czy mocnych środkach wyrazu.
3. Możliwość kontaktu z organizatorem, zadawania szczegółowych pytań – co najmniej dwa kanały komunkacji (telefon, mail, sms)
4. Zadbanie o komfort uczestnictwa w zajęciach – kameralne grupy (do 10 osób); przeszkolony personel; prosty język, odpowiednie tempo przekazywania informacji; przyjazne warunki sensoryczne – usunięcie zbędnych bodźców. Zapewnienie przestrzeni wyciszenia. Zapewnienie przerwy na odpoczynek, uspokojenie emocji.
5. Zadbanie o komunikację – zróżnicowanie sposobów przekazywania informacji; wspomagające sposoby komunikacji (tablice komunikacyjne, symbole graficzne).
6. Odpowiednie warunki oświetleniowe – światło rozproszone, które nie powoduje efektu olśnienia. W miarę możliwości o niskim natężeniu.
7. Zadbanie o czas na wykonanie zadania – zapewnienie odpowiedniej ilości czasu na wykonanie zadania, cierpliwość. Pozytywne nastawienie i empatia, mobilizowanie do wykonania zadania.